in the name of god

دسته بندی ها

تبلیغات و حمایت ها

0

0

95

۰۸ دی ۱۳۹۶

تعارض در حدیث وصیت مورد استناد فرقه احمد الحسنی (احمد بصری) قسمت اول

تعارض در حدیث وصیت مورد استناد فرقه احمد الحسنی

تولید شده در سایت ندای شیعه

تعارض در حدیث وصیت مورد استناد فرقه احمد الحسنی (احمد بصری) قسمت اول

 

 

تعارض حدیث وصیت قسمت اول

احمد بصری برای اثبات ادعای خود به روایتی متوسل می‌شود که به زعم او این روایت تنها وصیت پیامبر و راه اثبات امامت اوست. اما این روایت جدایی از بررسی‌های سندی که نشان از ضعف در سند این روایت دارد در متن خود نیز دارایی تعارض بوده که نشان از ضعف متن آن است و همچنین متن این روایات با اصل ادعای احمد بصری در تعارض است در این قسمت یکی از تعارضات موجود در آن بررسی خواهد شد.

 

اول تعارض صدر روایت با اصل ادعایی احمد بصری:

متین این روایت به صورت زیر در کتاب الفیبه شیخ طوسی نقل شده است:

اأَخْبَرَنَا جَمَاعَةٌ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ الْحُسَيْنِ بْنِ عَلِيِّ بْنِ سُفْيَانَ الْبَزَوْفَرِيِ عَنْ عَلِيِّ بْنِ سِنَانٍ الْمَوْصِلِيِّ الْعَدْلِ عَنْ عَلِيِّ بْنِ الْحُسَيْنِ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ الْخَلِيلِ عَنْ جَعْفَرِ بْنِ أَحْمَدَ الْمِصْرِيِ‏ عَنْ عَمِّهِ الْحَسَنِ بْنِ عَلِيٍّ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ أَبِيهِ الْبَاقِرِ عَنْ أَبِيهِ ذِي الثَّفِنَاتِ‏ سَيِّدِ الْعَابِدِينَ عَنْ أَبِيهِ الْحُسَيْنِ الزَّكِيِّ الشَّهِيدِ عَنْ أَبِيهِ أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ ع قَالَ‏ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ص فِي اللَّيْلَةِ الَّتِي كَانَتْ فِيهَا وَفَاتُهُ لِعَلِيٍّ ع يَا أَبَا الْحَسَنِ أَحْضِرْ صَحِيفَةً وَ دَوَاةً فَأَمْلَأَ رَسُولُ اللَّهِ ص وَصِيَّتَهُ حَتَّى انْتَهَى إِلَى هَذَا الْمَوْضِعِ فَقَالَ يَا عَلِيُ‏ إِنَّهُ‏ سَيَكُونُ‏ بَعْدِي‏ اثْنَا عَشَرَ إِمَاماً وَ مِنْ بَعْدِهِمْ اثْنَا عَشَرَ مَهْدِيّاً فَأَنْتَ يَا عَلِيُّ أَوَّلُ الِاثْنَيْ عَشَرَ إِمَاماً سَمَّاكَ اللَّهُ تَعَالَى فِي سَمَائِهِ‏ عَلِيّاً الْمُرْتَضَى وَ أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ وَ الصِّدِّيقَ الْأَكْبَرَ وَ الْفَارُوقَ الْأَعْظَمَ وَ الْمَأْمُونَ وَ الْمَهْدِيَّ فَلَا تَصِحُّ هَذِهِ الْأَسْمَاءُ لِأَحَدٍ غَيْرِكَ يَا عَلِيُّ أَنْتَ وَصِيِّي عَلَى أَهْلِ بَيْتِي حَيِّهِمْ وَ مَيِّتِهِمْ وَ عَلَى نِسَائِي فَمَنْ ثَبَّتَّهَا لَقِيَتْنِي غَداً وَ مَنْ طَلَّقْتَهَا فَأَنَا بَرِي‏ءٌ مِنْهَا لَمْ تَرَنِي وَ لَمْ أَرَهَا فِي عَرْصَةِ الْقِيَامَةِ وَ أَنْتَ خَلِيفَتِي عَلَى أُمَّتِي مِنْ بَعْدِي-فَإِذَا «1» حَضَرَتْكَ الْوَفَاةُ فَسَلِّمْهَا إِلَى ابْنِيَ الْحَسَنِ الْبَرِّ الْوَصُولِ‏ فَإِذَا حَضَرَتْهُ الْوَفَاةُ فَلْيُسَلِّمْهَا إِلَى ابْنِيَ الْحُسَيْنِ الشَّهِيدِ الزَّكِيِّ الْمَقْتُولِ فَإِذَا حَضَرَتْهُ الْوَفَاةُ فَلْيُسَلِّمْهَا إِلَى ابْنِهِ سَيِّدِ الْعَابِدِينَ ذِي الثَّفِنَاتِ عَلِيٍّ فَإِذَا حَضَرَتْهُ الْوَفَاةُ فَلْيُسَلِّمْهَا إِلَى ابْنِهِ مُحَمَّدٍ الْبَاقِرِ فَإِذَا حَضَرَتْهُ الْوَفَاةُ فَلْيُسَلِّمْهَا إِلَى ابْنِهِ جَعْفَرٍ الصَّادِقِ فَإِذَا حَضَرَتْهُ الْوَفَاةُ فَلْيُسَلِّمْهَا إِلَى ابْنِهِ مُوسَى الْكَاظِمِ فَإِذَا حَضَرَتْهُ الْوَفَاةُ فَلْيُسَلِّمْهَا إِلَى ابْنِهِ عَلِيٍّ الرِّضَا فَإِذَا حَضَرَتْهُ الْوَفَاةُ فَلْيُسَلِّمْهَا إِلَى ابْنِهِ مُحَمَّدٍ الثِّقَةِ التَّقِيِّ فَإِذَا حَضَرَتْهُ الْوَفَاةُ فَلْيُسَلِّمْهَا إِلَى ابْنِهِ عَلِيٍّ النَّاصِحِ فَإِذَا حَضَرَتْهُ الْوَفَاةُ فَلْيُسَلِّمْهَا إِلَى ابْنِهِ الْحَسَنِ الْفَاضِلِ فَإِذَا حَضَرَتْهُ الْوَفَاةُ فَلْيُسَلِّمْهَا إِلَى ابْنِهِ مُحَمَّدٍ الْمُسْتَحْفَظِ مِنْ آلِ مُحَمَّدٍ ع فَذَلِكَ اثْنَا عَشَرَ إِمَاماً ثُمَّ يَكُونُ مِنْ بَعْدِهِ اثْنَا عَشَرَ مَهْدِيّاً (فَإِذَا حَضَرَتْهُ الْوَفَاةُ) فَلْيُسَلِّمْهَا إِلَى ابْنِهِ أَوَّلِ الْمُقَرَّبِينَ‏ لَهُ ثَلَاثَةُ أَسَامِيَ اسْمٌ كَاسْمِي وَ اسْمِ أَبِي وَ هُوَ عَبْدُ اللَّهِ وَ أَحْمَدُ وَ الِاسْمُ الثَّالِثُ الْمَهْدِيُّ هُوَ أَوَّلُ الْمُؤْمِنِين

لغیبة، شیخ طوسی، فصل 1، و أخبار المعمرین من العرب و العجم (اخبار پیران عرب و عجم)، ص 150

از گروهی از ابوعبدالله حسین بن علی بن سفیان البزوفری از علی بن سنان موصلی عدل از علی بن الحسین از احمد بن محمد بن خلیل از جعفر بن احمد مصری از عمویش حسن بن علی از پدرش از امام صادق ع از پدرش امام باقر ع از پدرش امام سجاد ع از پدرش امام حسین ع از پدرش امیرمؤمنان نقل شده که فرمود: پيامبر ص در شب رحلتش به من فرمود: يا ابا الحسن! کاغذ و قلم بياور! سپس پیامبر وصيت خود را املا فرمود تا به اينجا رسيد که فرمود: ای على! پس از من دوازده امام خواهد بود، و پس از آنها دوازده مهدى خواهد بود. ای على تو نخستين نفر از دوازده امامى. خدا تو را در آسمان علی مرتضی و امیرمؤمنان و صدّیق اکبر و فاروق (جدا کننده حق از باطل) اعظم و مامون و مهدی نام نهاده و این نام¬ها بر هیچ کس جز تو شایسته نیست. ای علی تو وصی من بر اهل بیتم هستی چه مردگانشان و چه زندگانشان و نیز وصى بر زنانم هستى، هر کدام که تو به همسرى من باقى بگذارى در فردای قيامت مرا خواهد دید و هر کدام را تو طلاق دهی از وی بیزارم و مرا نخواهد ديد و من نيز او را در صحرای قیامت نخواهم ديد. تو پس از من خليفه و جانشين من بر امتم هستى، هر گاه وفاتت رسيد (امامت) را به فرزندم حسن واگذار، كه او نیکوکار و پیوند دهنده میان خویشان است. چون او وفاتش رسيد آن (امامت) را به فرزندم حسين زكىّ و شهيد و مقتول بسپارد و چون وفات‏ حسين رسيد آن (امامت) را به فرزندش سيد العابدين ذى الثّفنات (پر پینه بر زانو و پیشانی در اثر سجده) و على بسپارد، چون هنگام وفات او رسد آن (امامت) را به فرزندش محمد باقر بسپارد، و چون وفات او رسد آن (امامت) را به فرزندش جعفر صادق بسپارد، و چون وفات او رسد آن (امامت) را به فرزندش موسى الكاظم بسپارد، و چون وفات او رسد آن (امامت) را به فرزندش على الرضا بسپارد، و چون وفات او رسد آن (امامت) را به فرزندش محمد تقى و امین واگذارد، و چون هنگام وفات او رسد آن (امامت) را به فرزندش على ناصح بسپارد، و چون وفات او رسد آن (امامت) را به فرزندش حسن فاضل واگذارد، و چون وفات او برسد آن (امامت) را به فرزندش محمد كه حافظ و نگهبان آل محمّد (ص) است، بسپارد. پس ايشان دوازده امامند. پس از آن دوازده مهدى مى¬باشند. پس وقتى كه وفات او رسید آن (امامت) را به فرزندش كه نخستین مقربین است بسپارد، و او سه نام دارد؛ یک نامش مانند نام من، و نام ديگرش نام پدر من است و آن عبدالله

 

اما محل مورد بحث قسمت ابتدایی این روایت است جایی که اشاره دارد:

دراین قسمت روایت می‌گوید اسم مهدی برای حضرت علی است و صحیح نیست این اسم برای کسی غیر از ایشان استفاده شود چرا که این اسم را خداوند در آسمان برای ایشان آورده‌ است و این درحالی است که اصل ادعایی احمد بصری این است که یکی از نام‌های او مهدی است!!

پس ابتدایی این روایت با اصل ادعایی او در تعارض است اگر او بگوید که نام او مهدی نیست و لقب او مهدی است این ادعا نیز خلاف قسمت پایانی روایت وصیت است.

اما در این باره که اگر اسمی برای حضرت علی حصر شد نمیتوان برای دیگری استفاده کرد روایاتی وجود دارد که برای نمونه به یکی از آنها اشاره می‌کنیم:

عن محمد بن إسماعيل الرازي عن رجل سماه عن أبي عبد الله ع قال‏ دخل رجل على أبي عبد الله فقال: السلام عليك يا أمير المؤمنين فقام على قدميه فقال: مه هذا اسم لا يصلح‏ إلا لأمير المؤمنين ع، الله سماه به و لم يسم به أحد غيره فرضي به- إلا كان منكوحا و إن لم يكن به ابتلي به، و هو قول الله في كتابه «إِنْ يَدْعُونَ مِنْ دُونِهِ إِلَّا إِناثاً وَ إِنْ يَدْعُونَ إِلَّا شَيْطاناً مَرِيداً» قال: قلت: فما ذا يدعى به قائمكم قال: يقال له السلام عليك يا بقية الله، السلام عليك يا ابن رسول الله‏

تفسیر عیاشی، ج 1، من سورة النساء، ح 274

 «مردی نزد امام صادق ع رفت و گفت: سلام بر تو ای امیرمؤمنان، حضرت بر روی دو پا بلند شد و گفت: این را مگو! این نام تنها شایسته امیرمؤمنان ع است، خدا این نام را بر وی نهاده است و کس دیگری غیر از او را چنین نام ننهاده اند که خود او به آن راضی شده باشد مگر منکوح باشد و اگر هم چنین نباشد به آن دچار خواهد شد. این سخن خداوند در قرآن کریم است که «[مشرکان‌]، به جاى او، جز بتهاى مادينه را [به دعا] نمى‌خوانند و جز شيطان سرکش را نمى‌خوانند». گفتم: قائم ع شما را چگونه بخوانیم؟ فرمود: به او گفته می­شود: السلام علیک یا بقیه الله ، السلام علیک یا ابن رسول الله

 

در روایت امام صادق می‌فرمایند حتی خود ایشان نیز امیر المومنین نیستند زیرا این اسم منحصر به علی است و خدا این نام را برای ایشان آورده پس نام مهدی نمی‌تواند برای احمد بصری آورده شود.

 

دوم: تعارض صدر روایت با ذیل آن 

همانطور که گفته شد صدر روایت نام مهدی را برای حضرت علی می آورد و میگوید غیر از او با این نام خوانده نمی‌شود این در حالی است که در ذیل روایت میگوید مهدی اول اسمش مهدی است و این تعارض آشکار بین صدر روایت و ذیل آن است:

 

 

حال یا احمد بصری باید بگوید نام او مهدی نیست که ذیل این روایت او را نفی میکند یا باید بگوید نام او مهدی است که ابتدایی این روایت او را نفی می‌کند!! به هرحال این روایت اثابت می‌کند که وی یک مدعی دروغین است.

 

0
ديدگاه