in the name of god

دسته بندی ها

تبلیغات و حمایت ها

0

0

261

۰۷ مرداد ۱۳۹۶

فصل الخطاب فخر رازی در تفسیر آیه اطاعت

آیه اطاعت و پیدا کردن مصادیق آن همواره یکی از مجادله انگیزترین مباحث بین شیعیان و اهل تسنن بوده است و در اینجا به قولی از فخررازی (از بزرگترین علمای مفسر اهل سنت)اشاره خواهیم کرد که سرنخی بسیار مهم در این باره داده است.

تولید شده در سایت ندای شیعه

فصل الخطاب فخر رازی در تفسیر آیه اطاعت

 

 

خداوند متعال در آیه اطاعت می‌فرماید:

یا اَیُّهَا الَّذینَ آمَنُوا اَطیعُوا اللَّهَ وَ اَطیعُوا الرَّسُولَ وَ اُولِی الْاَمْرِ مِنْکُمْ فَاِنْ تَنازَعْتُمْ فی‏ شَیْ‏ءٍ فَرُدُّوهُ اِلَی اللَّهِ وَ الرَّسُولِ اِنْ کُنْتُمْ تُوْمِنُونَ بِاللَّهِ وَ الْیَوْمِ الْآخِرِ ذلِکَ خَیْرٌ وَ اَحْسَنُ تَاْویلاً  

مائده-59 

ای کسانی که ایمان آوردید!از خدا اطاعت کنید و [همچنین]از پیامبر و اولی الامر اطاعت کنید،و اگر در چیزی نزاع  کردید آن را به خدا و پیامبر باز گردانید اگر به خدا و روز قیامت ایمان دارید ،و این بهتر و عاقبتش نیکوتر ست.

 

همواره در طول تاریخ یکی از مجالدلات علمی بین شیعیان و اهل سنت، پیدا کردن مصادیق این آیه بوده و هست و یکی از راه های پیدا کردن مصداق، شناختن آن از روی ویژگی های اوست.

حال برای پیدا کردن این مصداق، به دنبال ویژگی های ان از کتب اهل سنت می‌رویم تا مؤید دیگری بر اعتقاد شیعیان بیابیم.

 

فثبت أن الله تعالى أمر بطاعة أولي الأمر على سبيل الجزم ، وثبت أن كل من أمر الله بطاعته على سبيل الجزم وجب أن يكون معصوما عن الخطأ ، فثبت قطعاً أن أولي الأمر المذكور في هذه الآية لا بد وأن يكون معصوما.

تفسیر رازی،ج10،ص113،دار احیاء التراث العربي بيروت

و ثابت است که خداوند دستور به اطاعتش بر صیغه جزم و قطع داده است و لازم است تا آن شخص معصوم از خطا باشد، پس قطعا اولی الامر مذکور در این آیه باید معصوم از خطا باشد.

 

بسیار خوب! پس طبق قول فخر رازی ثابت شد یکی از ویژگی های این والی امر،عصمت از خطاست و اگر دقت کنیم می‌بینیم که نظر شیعه علاوه بر این که مقصود از والیان امر را امامان معصوم می‌داند،آن ها را معصوم از هر خطایی دانسته است.

برای نمونه حدیث جابر که مصادیق اولی الامر را تعیین کرده است، با هم می‌بینیم:

قَالَ وَ حَدَّثَنَا غَيْرُ وَاحِدٍ مِنْ أَصْحَابِنَا حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ هَمَّامٍ عَنْ جَعْفَرِ بْنِ يَزِيدَ بْنِ مَالِكٍ الْفَزَارِيِّ عَنِ الْحُسَيْنِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ سَمَاعَةَ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ الْحَارِثِ عَنِ الْمُفَضَّلِ بْنِ عُمَرَ عَنْ يُونُسَ بْنِ ظَبْيَانَ عَنْ جَابِرِ بْنِ يَزِيدَ الْجُعْفِيِّ قَالَ سَمِعْتُ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ الْأَنْصَارِيَّ يَقُولُ‏ لَمَّا أَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى عَلَى نَبِيِّهِ ص‏ يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَطِيعُوا اللَّهَ وَ أَطِيعُوا الرَّسُولَ وَ أُولِي الْأَمْرِ مِنْكُمْ‏ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَدْ عَرَفْنَا اللَّهَ وَ رَسُولَهُ فَمَنْ‏ أُولِي‏ الْأَمْرِ الَّذِينَ قَرَنَ اللَّهُ طَاعَتَهُمْ بِطَاعَتِهِ فَقَالَ هُمْ خُلَفَائِي يَا جَابِرُ وَ أَئِمَّةُ الْمُسْلِمِينَ بَعْدِي أَوَّلُهُمْ عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ ع ثُمَّ الْحَسَنُ ثُمَّ الْحُسَيْنُ ثُمَّ عَلِيُّ بْنُ الْحُسَيْنِ ثُمَّ مُحَمَّدُ بْنُ عَلِيٍّ الْمَعْرُوفُ فِي التَّوْرَاةِ بِالْبَاقِرِ وَ سَتُدْرِكُهُ يَا جَابِرُ فَإِذَا لَقِيتَهُ فَأَقْرِئْهُ مِنِّي السَّلَامَ ثُمَّ الصَّادِقُ جَعْفَرُ بْنُ مُحَمَّدٍ ثُمَّ مُوسَى بْنُ جَعْفَرٍ ثُمَّ عَلِيُّ بْنُ مُوسَى ثُمَّ مُحَمَّدُ بْنُ عَلِيٍّ ثُمَّ عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ ثُمَّ الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ ثُمَّ سَمِيِّي وَ ذُو كُنْيَتِي حُجَّةُ اللَّهِ فِي أَرْضِهِ.

إعلام الورى بأعلام الهدى (ط - القديمة) ؛ النص، چاپ: سوم، 1390 ق. ؛ ص 397

 

و این هم عقیده شیعه در باب عصمت:

باب الاعتقاد في العصمة
قال الشيخ أبو جعفر- رضي اللّه عنه-: اعتقادنا في الأنبياء و الرسل و الأئمّة و الملائكة صلوات اللّه عليهم أنّهم معصومون مطهّرون من كل دنس، و أنّهم لا يذنبون ذنبا، لا صغيرا و لا كبيرا، و لا يَعْصُونَ اللَّهَ ما أَمَرَهُمْ، وَ يَفْعَلُونَ ما يُؤْمَرُونَ‏
و من نفى عنهم العصمة في شي‏ء من أحوالهم فقد جهلهم‏ 
و اعتقادنا فيهم أنّهم موصوفون بالكمال و التمام‏ و العلم من أوائل امورهم إلى أواخرها، لا يوصفون في شي‏ء من أحوالهم بنقص و لا عصيان‏ و لا جهل.

ابن بابويه، محمد بن على، إعتقادات الإمامية (للصدوق)،ص96 - ايران ؛ قم، چاپ: دوم، 1414ق

باب اعتقاد در عصمت

اعتقاد ما درباره انبیا و امامان و فرشتگان این است که آن ها از هر دنس و ناپاکی پاکند،و گناهی را مرتکب نمی‌شوند،چه صغیره و چه کبیره،و از آنچه خداوند به ایشان امر کرده است سرکشی نمی‌کنند و آنچه را که آن به  آن امر شده اند انجام می‌دهند،و کسی که عصمت را از آن ها نفی کند به آن ها نسبت جهل داده است.

و اعتقاد ما درباره ایشان این است که به کمال و تمام و علم به ابتدا و انتهای امور وصف می‌شوند و هیچ نقص وجهل و عصیانی در آن ها نیست.

 

نتیجه حاصل از این یادداشت بدین صورت است که با استناد به قول فخررازی، این والیان امر باید از خطا معصوم باشند، که از نظر شیعه این والیان امر همان امامان دوازده گانه هستند که از خطا و اشتباه معصوم اند.

در یادداشت های بعدی، تعدادی از شبهات وارد شده توسط فخررازی به اعتقاد برگرفته از این آیه توسط شیعیان را بررسی خواهیم کرد.

 

ابومهدی علیرضا القزوینی

 

تصویر از ویکی پدیا*

برداشت مطالب یادداشت،بدون ذکر نام نویسنده بلامانع است*

0
ديدگاه