in the name of god

دسته بندی ها

تبلیغات و حمایت ها

0

0

123

۲۵ خرداد ۱۳۹۷

بهائی چه خبر ؟ (قسمت سوم)

آشنایی با فرقه ضاله بهائیت

تولید شده در سایت ندای شیعه

بهائی چه خبر ؟ - آشنایی با فرقه بهائیت (قسمت سوم)

 

«تسجیل» در بهائیت:

از جمله مباحثی که باید به آن پرداخت، این است که یک فرد چه مشخصات و ویژگی‌هایی باید داشته باشد تا بهائی محسوب شود؟ آیا بهائی بودن، امری شخصی و قلبی است و یا باید مورد تأیید عدّه‌ای قرار گیرد و یا مردود اعلام شود؟

شاید برخی از افراد، تصور و پیش فرضشان آن باشد که «بهائیت» یکی از مسلک‌های به روز و مطابق اقتضای زمان حال است و می‌تواند پاسخگوی بشر امروزی باشد چنان که با عقیده‌ی افراد کاری ندارند و هیچ بررسی و موشکافی‌ در کار نمی‌باشد.

در پاسخ به این افراد باید عرض کنیم، این طرز فکر کاملا اشتباه و به دور از بررسی آثار بهائیت می‌باشد زیرا هیچ گاه ماست فروشی بیان نمی‌کند که ماست من ترش است و ظاهر به خوبی جلوه می‌کند تا مشتری جلب شود. اما چنان که بیان داشتیم از نعمت بی نظیر تفکر و تعقل استفاده کرده و زود باور نباشیم و شعارها را از ادّعا تا عمل منصفانه بررسی کنیم.

به راستی آن چه که در بهائیت از سوی مبلغانشان گفته می‌شود حقیقت دارد؟ آیا صرف ایمان به باب، بهاءالله، عبدالبهاء، شوقی افندی و بیت العدل، فرد را بهائی می‌کند؟

این طور نیست، ما اسناد و مدارک بسیاری از کتب این فرقه تقدیمتان خواهیم کرد که بایستی تشکیلات بهائی و در رأس آن بیت العدل، مُهر تأیید بر اعتقاد افراد بزند در غیر این صورت بهائی بودن بی مفهوم است و کسی بهائی خوانده نمی‌شود!!

 

«تسجیل» چیست؟ به چه فرآیندی «تسجیل» گفته می‌شود؟

بهائیت که خود را ادامه دهنده‌ی راه ادیان آسمانی می‌داند بر خلاف یهودیت و مسیحیت و دین مبین اسلام، فعالیت‌های تشکیلاتی دارد و هر شخص که خواهان آن است که بهائی محسوب شود، بایستی بهائی بودنش مورد تثبیت سازمان و نهادهای بهائی قرار گیرد و اعتقادش مسجّل و قطعی شده و به تنهایی ایمان و شهادت زبانی و ظاهری اکتفا نمی‌کند و باید آن شخص شرایط و موقعیتش مورد دقّت بیت العدل قرار گیرد!!

در فرهنگ لغت عمید و هم چنین معین ذیل واژه‌ی «تسجیل» می‌خوانیم: مسجل کردن، ثابت و محکم کردن، حکم دادن. تا بدانید معنای لفظی و لغوی این واژه چیست؛ وقتی گفته می‌شود فلان شخص تسجیل شده چه مفهومی دارد؟

تسجیل از واضحات آثار بهائی است و هرکس که بهائی می‌باشد خوب می‌داند مفهوم «تسجیل» چه است امّا هیچ گاه در امر تبلیغ، بیان نمی‌کنند و با دروغ گویی تمام پیش می‌روند تا بتوانند نظر و دیدگاه مخاطب را به سمت بهائیت، مثبت کنند  و به راحتی کلاه بر سر مردم ناآگاه می‌گذارند.  

 

اسناد و مدارک تشکیلاتی بودن بهائیان:

در کتاب توقیعات مبارکه (1927 – 1939)، تألیف شوقی افندی در صفحه 228 می‌خوانیم:

"تاخير و تهاون و تراخي را دقيقه‌‌ای جائز ندانند و در اظهار عقيده و ثبت اسماء خويش در سجل محافل روحانيه مسامحه ننمايند و غفلت نورزند. و هم چنين بايد امناي محافل روحانيه كه حافظ و حارس جامعه‌اند نفوس سليمه‌ی مخلصه‌ی مومنه را از مدعيان محبت و انفس شريره‌ی مفسده‌ی مغرضه تميز دهند و به كمال فطانت و متانت و استغنا سلوك نمايند و ذيل پاك امرالله را از مارب نوهوسان و كيد مفسدان و مشتهيات اهل طمع و عدوان ملوث و مغبر نسازند و نتيجه‌ی احصائيه را بعد از تدقيق و اكمال در پاكتي نهاده مختوما به عنوان امناي محفل مركزي به طهران ارسال دارند و نسخه‌اي از ان در سجل محفل ملّی ثبت و حفظ نمایند"

 

به صراحت ولی امر بهائیت شوقی افندی به محفل بهائی دستور می‌دهد و بیان می‌کند که امر تجسّس در به ثبت رساندن اعتقاد افراد نسبت به بهائیت را به تأخیر نینداخته و لحظه‌ای کوتاهی و مسامحه نکنند و این موضوع را جدّی بگیرند.

بر محافل بهائی، واجب است که افراد مؤمن به بهائیت را از افراد غیر مؤمن (تقسیم بندی افراد بر اساس اعتقادات، خود موضوعی جدا است که در بحث وحدت عالم انسانی به آن خواهیم پرداخت) جدا کنند و نتیجه‌ی آن را نوشته و در پاکتی قرار داده و ارسال کرده تا به دست شوقی افندی رهبر سوم بهائیت برسد!!

 

و یا در کتاب نظر اجمالی در دیانت بهائی، تألیف احمد یزدانی، چاپ سال 1329 هجری شمسی مطابق سال 107 بدیع، ذیل توضیح «تسجیل» در صفحه‌ی 54 می‌خوانیم:

"افراد بهائی که تشکیلات مزبوره را بر قرار می‌سازند موسوم به افراد ذی رأی جامعه بهائی یا افراد تسجیل شده می‌باشند. اعضای ذی رأی یا تسجیل شده عبارت‌اند از بهائیان 21 سال تمام به بالا و مقیم در حوزه حاکمیت محفل روحانی محلّی که نزد آن اظهار ایمان باید بنمایند و اعترافات تامّه‌ی خود را به مقام حضرت باب که مبشّر و به مقام حضرت بهاءالله که شارع و به مقام حضرت عبدالبهاء که مبیّن و مثل اعلای امر بهائی بوده‌اند و اطاعت و قبول بلاشرط کلیه‌ی آثار نازله از اقلام مبارکه‌ی ایشان و تمسّک شدید صادقانه نسبت به تمام وصیت نامه حضرت عبدالبهاء و ارتباط کامل با روح و شکل اصول اداری امر بهائی در جمیع عالم ابراز دارند و در دفتر محفل روحانی همان محل، تسجیل و محفل روحانی ملّی مملکت نیز تصویب کرده باشد ..."

 

پس از ایمان به سردمداران بهائی، "ارتباط کامل با روح و شکل اصول اداری امر بهائی" چه معنایی می‌تواند داشته باشد؟

سخن شوقی افندی به خوبی بیان می‌کند که بهائی بودن یعنی باور به کسانی که بیانگذار و مروّج اولیه‌ی بهائیت بوده‌اند و سپس ارتباط تام و کامل با تشکیلات بهائی. در غیر این صورت نمی‌توان «بهائی» خطاب شد!!

 

  • آیا تا به حال از بهائیان این مطلب که باید اعتقاد اشخاص مورد تدقیق از سوی کسانی که در رأس این فرقه هستند قرار گرفته شود، را شنیده‌اید؟
  • چرا هیچ گاه تشکیلات بهائی که مدام درصدد تخریب و ستیز با ادیان ابراهیمی است و اشکال از آن ها می‌گیرد که چرا محدودیت برای پیروانتان ایجاد می‌کنید، امّا هیچ وقت سوزنی به خود نمی‌زند و بی صداقتی و تضادهای خودش را نمی‌بیند؟
  • من بهائیم یعنی من عضو تشکیلات هستم و نمی‌توانم به راحتی از آن خارج شوم همان طور که عدّه‌ای عضو سازمان‌های تروریستی از جمله القاعده و طالبان و بوکوحرام هستند امّا بهائیت بر خلاف آن ها، با پنبه سر می‌برد و خطرش به مراتب بیشتر است. حال شعار مظلوم بودن را سر دهند که چرا جلوی بهائیانی که به فکر یارگیری به سوی تشکیلات خودند در دانشگاه‌ها و سایر جاهای دولتی گرفته می‌شود، دلیلش را بیان کردیم عاقلان را اشارتی کافیست.
  • تصور کنید اعضای بیت العدل (نهاد رهبری بهائیت در اسرائیل) و زیر مجموعه‌های آن، تصمیم می‌گیرند چه کسانی بهائی خوانده شوند و چه کسانی خوانده نشوند!! چطور اطلاعات جمع آوری از سوی محافل بهائی می‌شود و مرحله مرحله به دست اعضای معصوم!! بیت العدل می‌رسد آن هم نکته‌ای مهم است که باید به آن توجه شود و بهائیان موظف هستند جزئیات آن را شرح داده و تبیین کنند.
  • آیا با این اسناد و مدارک که به عنوان نمونه ارائه شده، جای شک و شبهه‌ای باقی می‌ماند که بهائیت برابر و مترادف تشکیلات و تشکیلاتی بودن است؟

 

البته یقین داریم که مبلغان بهائی در توجیه این مدارک، در ابتدا منکر همه چیز می‌شوند و سپس و در انتها، انگ و نسبت‌های ناروایی نصیبمان و سایر محققین خواهد شد از جمله آن که بهائی ستیز، معاند و مزدور هستید!!

امّا به هر حال وظیفه‌ی ما، اطلاع رسانی و گفت و گوی علمی است چرا که تاریخ نشان داده است همواره ادیان ستیزان درصدد استهزاء و تهمت زدن به دگراندیشان بوده‌اند و هستند؛ تا تخریب و به لجن کشیدن در کار نباشد تبلیغی صورت نمی‌گیرد!!

 

در بخش بعدی به ادامه‌ی بحث «تسجیل» قسمت دوم خواهیم پرداخت و سایر مدارک را جهت باز شدن مشت مافیای بهائیت، رو خواهیم کرد. امید آن که این مباحث، مورد رضایت خاتم انبیاء محمّد مصطفی رسول اکرم صلّی الله علیه و آله و خاندان پاکش علیهم السلام قرار گرفته باشد.

 

مازیار احمدی؛ محقق بابیت و بهائیت

 

0
ديدگاه