in the name of god

دسته بندی ها

تبلیغات و حمایت ها

0

0

43

۰۶ خرداد ۱۳۹۷

نقد و بررسی روایات ساختگی (ادامه قسمت اول : خواستگاری دروغین)

نقد و بررسی روایت ساختگی خواستگاری امیر المؤمنین (ع) از دختر ابوجهل

تولید شده در سایت ندای شیعه

نقد و بررسی روایات ساختگی (ادامه قسمت اول: خواستگاری دروغین)

 

بخش اول مقاله: http://nedayeshia.com/page.php?id=1276

 

حالا ما سوال داریم

آیا رسول خدا، مى‌تواند چیزى را که خداوند حلال کرده است، حرام کند؟

حدیث مخالف قرآن، باطل است:

مهم ترین منبع براى سنجش درستى و نادرستى یك حدیث، عرضه آن به قرآن کریم است، همان گونه که شیعه و سنى از رسول خدا (ص) نقل نموده‌اند که فرمود: «آنچه از سخنان من به شما رسید و موافق قرآن بود از من است، و آنچه مخالف قرآن است، از من نیست .»

 

از جمله ابو یوسف در کتاب الرد علی سیر الأوزاعى و محمد بن ادریس شافعى در کتاب الأم مى‌نویسند:

«حدثنا بن أبی کریمة عن أبی جعفر عن رسول اللّه صلى اللّه علیه وسلم أنّه دعا الیهود فسألهم فحدّثوه حتى کذبوا على عیسى فصعد النبی صلى اللّه علیه وسلم المنبر فخطب الناس فقال إنّ الحدیث سیفشو عنّی فما أتاکم عنّی یوافق القرآن فهو عنّی و ما أتاکم عنّی یخالف القرآن فلیس عنّی.»

رسول خدا صلى الله علیه وآله، یهودیان را احضار کرده و از آنان سؤالى پرسید، یهودیان سخنانى گفتند و به حضرت مسیح دروغ‌هایى نسبت دادند، رسول خدا صلى الله علیه وآله بر فراز منبر قرار گرفت و در سخنرانى خود فرمود: به زودى بر من حدیث دروغین مى‌بندند، پس آنچه از سخنان من به شما رسید و موافق قرآن بود از من است، و آنچه مخالف قرآن است، از من نیست.

 

و نیز عبد الرحمن سیوطى در الدر المنثور و شوکانى در فتح القدیر مى‌نویسند:

«أخرج ابن أبی حاتم عن ابن عباس قال: ما خالف القرآن فهو من خطوات الشیطان.»

ابن عباس گفت: آنچه مخالف قرآن است، از القاءهاى شیطان است.

 

سوم: آیا امیر مؤمنان و فاطمه زهرا از احکام اختصاصی خود بی خبر بودند؟

ابن حجر عسقلانی، که متوجه تناقض روایت خواستگارى با آیات قرآن شده است، توجیه شگفت آور و غریبى کرده است:

«والذی یظهر لی أنه لا یبعد أن یعد فی خصائص النبی صلى الله علیه وسلم أن لا یتزوج على بناته.»

آن چه براى من ثابت شده، این است که بعید نیست که این حکم از ویژگی هاى پیامبر باشد که کسى براى دخترانش هوو نیاورد.

 

اما آیا ممکن است که فاطمه زهرا و امیر مؤمنان علیهما السلام از حکمى که به آن ها اختصاص داشته است، بى‌خبر باشند؟

همان کسى که در تمام دوران زندگی اش با پیامبر، لحظه به لحظه با آن حضرت بوده و سایه به سایه آن حضرت حرکت کرده است؛ چنانچه خود آن حضرت در این باره در خطبه قاصعة مى‌فرماید:

«وقد علمتم موضعی من رسول اللّه (صلى الله علیه وآله) بالقرابة القریبة و المنزلة الخصیصة وضعنی فی حجره و أنا ولیدٌ یضمّنی إلى صدره و یکنفنی فی فراشه و یمسّنی جسده و یشمّنی عرفه و کان یمضغ الشّیء ثمّ یلقّمنیه و ما وجد لی کذبةً فی قول و لا خطلةً فی فعل... ولقد کنت أتّبعه اتّباع الفصیل أثر أمّه یرفع لی فی کلّ یوم من أخلاقه علماً و یأمرنی بالاقتداء به...»

شما از خویشاوندى نزدیك من با رسول خدا صلى الله علیه وآله و موقعیّت خاص و مقام ویژه من نزد آن حضرت، آگاهید و مى‌دانید که مرا در دامن مقدّس خویش، پرورش داد. در دوران کودکى مرا در آغوش مى‌گرفت و به سینه مى‌چسباند و در بستر خود مى‌خوابانید، بدنش را به بدنم مى‌چسباند و بوى پاکیزه او را استشمام مى‌کردم. او غذا را مى‌جوید و در دهانم قرار مى‌داد، هرگز دروغى در گفتارم نیافت و اشتباهى در کردارم نجست... من همچون سایه‌اى در پى آن حضرت حرکت مى‌کردم و او هر روز یکى از فضایل اخلاقى خود را بر من آشکار مى‌ساخت و به من فرمان مى‌داد که از او پیروى کنم.

 

آیا امکان دارد کسى که همانند سایه در پى رسول خدا (ص) حرکت مى‌کرده است، از احکام اختصاصى خودش بى‌خبر مانده باشد؟

 

چهارم: لازمه صحت این روایت، تنقیص مقام پیامبر(ص)

افزون بر اشکالات پیشین، این افسانه بیش از آن که تنقیص مقام امیر مؤمنان علیه السلام باشد، تنقیص مقام رسول خدا صلى الله علیه وآله است؛ زیرا همان طور که گذشت، ازدواج مجدد براى تمام مردان مسلمان با شرایطى خاص، جایز است و آن ها مى‌توانند همزمان تا چهار همسر دایم داشته باشند؛ اما طبق این افسانه، رسول خدا با آن خوى و منشى که خداوند آن را «خلق عظیم» مى‌داند، با عصبانیت تمام به طورى که ردایش به زمین کشیده مى‌شود، وارد مسجد شده و با عصبانیت و تندى چنین مى‌گوید: اگر علی مى‌خواهد دختر ابوجهل را بگیرد، باید دختر مرا طلاق دهد!

اما نظر سید مرتضی را در باره‌ی این روایت با هم مروری بکنیم.

مرحوم سید مرتضى رضوان الله تعالى علیه دانشمند بزرگ عالم شیعه، در این باره مى‌نویسند:

«فوالله ان الطعن على النبی صلى الله علیه وآله بما تضمنه هذا الخبر الخبیث، أعظم من الطعن على أمیر المؤمنین علیه السلام وما صنع هذا الخبر إلا ملحد قاصد للطعن علیهما، أو ناصب معاند لا یبالی ان یشفی غیظه بما یرجع على أصوله بالقدح والهدم، على أنه لا خلاف بین أهل النقل أن الله تعالى هو الذی اختار أمیر المؤمنین علیه السلام لنکاح سیدة النساء صلوات الله وسلامه علیها، وأن النبی (صلى الله علیه وآله) رد عنها جلة أصحابه وقد خطبوها وقال "صلى الله علیه وآله": انی لم أزوج فاطمة علیا (علیه السلام) حتى زوجها الله إیاه فی سمائه، ونحن نعلم أن الله سبحانه لا یختار لها من بین الخلائق من غیرها ویؤذیها ویغمها، فإن ذلك من أدل دلیل على کذب الراوی.»

به خدا سوگند طعن بر پیامبر صلى الله علیه وآله در این نقل مشهود تر است از طعن بر علی علیه السلام، این خبر و قصه را نساخته است مگر فردى بى دین که هدفش تنقیص پیامبر صلى الله علیه و آله و علی علیه السلام هر دو بوده است و یا ساخته فردى ناصبى و دشمن اهل بیت است که با این بافته‌ها مى‌‌خواهد بیماری‌اش را درمان کند.

ناقلان حدیث اختلافى ندارند که در موضوع ازدواج فاطمه، رسول خدا صلى الله علیه و آله به همه اصحابى که خواستگارى کرده بودند پاسخ رد داده بود؛ چون خداوند متعال، علی را براى فاطمه برگزیده بود، و لذا رسول خدا صلى الله علیه و آله فرمود: من فاطمه را به عقد علی در نیاوردم؛ مگر آنکه خدا در آسمان او را به همسرى علی در آورد. و مى‌دانیم که خداوند متعال، از بین مردم کسى که زهرا (س) را اذیت و مغموم نماید انتخاب نفرموده است؛ لذا این خود قوی‌ترین دلیل بر دروغگویى راوى است.

 

پنجم: اشکالات دیگر

همچنان که در بررسی حدیث قبل مطرح شد، احترام به حلال‌های الهی مانند حرام‌های الهی لازم است و نشانه تسلیم بودن در برابر خداست، حال چگونه ممکن است حضرت فاطمه زهراء علیها السلام که به اعتقاد همه مسلمانان، یکی از کسانی است که آیه تطهیر در شأن او نازل شده است، دچار همان احساسات ناشایسته‌ای باشد که بسیاری از زنان عادی نیز به آن گرفتارند؟ مگر نمی‌داند که غیرت (حسادت) زنانه به شدت در دین نکوهش شده است و زنان به کنترل این احساسات خود نسبت به همسران دیگر شوهرشان امر شده‌اند؟

آیا فاطمه زهراء علیها السلام از اینکه علی مرتضی علیه السلام حق شرعی و قانون الهی عدالت را درباره همسران خود رعایت نکند ناراضی بود؟ چه کسی چنین احتمالی را در حق امام علی علیه السالام که عادلترین عادلان است، روا می‌دارد؟

علی مرتضی علیه السلام چرا با وجود همسری مثل فاطمه زهراء علیها السلام به دنبال همسر دیگری می‌گشت؟ آیا نقصی در کوثر احساس می‌کرد که برای تکمیلش نیازمند به همسر دیگری باشد؟

چگونه باور کنیم که علی مرتضی علیه السلام که بیش از هر کس دیگر از روحیات همسر خود مطلع است، او را اذیت کرده است؟ آیا هیچیك از ما حتی در امور کوچکتر حاضر به اذیت کردن فاطمه زهرا علیها السلام هستیم پس چگونه می‌توانیم باور کنیم که مولای ما و آنکه امام متقین است و آنکه برادر پیغمبر صلی الله علیه و آله است چنین کاری را روا می‌دانسته است؟

 

ششم: اما پشت پرده این احادیث ساختگی چیست؟

به نقل شیعه و سنی پیامبر صلی الله علیه و آله فرموده است که غضب و رضایت فاطمه زهرا علیها السلام همان غضب و رضایت پیامبر صلی الله علیه و آله و خداست و از طرف دیگر می‌بینیم که این حدیث ارزش اذیت شدن و غضب او را در حد یك احساس زنانه نکوهش شده، پایین آورده است. و احادیثی که در شأن فاطمه زهرا علیها السلام از زبان پیامبر صلی الله علیه و آله صادر شده در حد یك تعارف معمولی یا عاطفه پدر و فرزندی تنزل می‌یابد.

پذیرفتن داستان فوق نقش مهمی در پاکسازی چهره کسانی دارد که به فاطمه علیها السلام بعد از وفات پیامبر صلی الله علیه و آله ظلم نموده و علاوه بر غصب خلافت علی بن ابی طالب علیه السلام، به خانه آن حضرت آتش برده و جسارت نمودند، و فاطمه زهرا سلام الله علیها خطاب به آنها فرموده است که: "شما مرا اذیت کردید". وجود داستان بالا مجبورمان می‌کند هرچه درباره اذیت‌کنندگان فاطمه زهرا علیها السلام بگوییم، درباره علی مرتضی علیه السلام هم بگوییم و عملاً اذیت‌کنندگان آن بانو تبرئه گردند!

 

اللّهُمّ  صلِّ علی فاطمه و ابیها و بعلِها و بنیها و السِّرِّ المُستودعِ فیها بِعددِ ما احاط بِهِ عِلمُك

و السلام علیکم و رحمه و برکاته

 

ارائه دهنده: علی نعمتی خادم امیر المؤمنین

 

0
ديدگاه