in the name of god

دسته بندی ها

تبلیغات و حمایت ها

0

0

19

۰۳ مهر ۱۳۹۶

ابن تیمیه و دشمنی او با امام صادق علیه السلام

ابن تیمیه ناصبی

تولید شده در سایت ندای شیعه

يكی از خصلت‌های بارز ابن تيميه مخالفت و دشمنی علنی با اهل بيت پيامبر صلی الله عليه وآله وسلم و به ويژه با امير المؤمنين عليه السلام است ابن تیمیه در موارد بسياری به امير المؤمنين  حضرت زهرا و ساير اهل بيت جسارت كرده است قبل از آوردن مطلب دشمنی آشکار ابن تیمیه به امام صادق بايد معنا و حكم  ناصبی  را از ديدگاه اهل سنت روشن كرد تا معلوم شود كه آيا می توان به ابن تيميه ناصبي گفت يا خير؟؟؟

زبيدی در تاج العروس می نويسد :

النواصب ، والناصبية ، وأهل النصب : وهم المتدينون ببغضة سيدنا أمير المؤمنين ويعسوب المسلمين أبي الحسن علي بن أبي طالب ، رضي الله تعالى عنه وكرم وجهه ؛ لأنهم نصبوا له ، أي : عادوه

نواصب و ناصبية و اهل نصب : ايشان کسانی هستند که دين خود را بر دشمنی سرور ما امير مومنان و پادشاه مسلمانان ابو الحسن علی بن ابی طالب رضی الله عنه وکرم الله وجهه است  زيرا ايشان نسبت به وی نصب دارند يعنی با وی دشمنی دارند.

تاج العروس جلد 4صفحه 277 طبق مکتبه شامله

و ابن حجر عسقلانی می نويسد :

والنصب، بغض علي وتقديم غيره عليه

نصب بغض علی است و مقدم کردن غير او( معاويه) بر او .

مقدمه فتح الباری جلد اول صفحه1239

و حسن بن فرحان مالكی از علمای عربستان می نويسد :

النصب فهو كل انحراف عن على واهل البيت سواء بلعنه أو تفسيقه ، كما كان يفعل بعض بنى أمية أو بالتقليل من فضائله كما يفعل محبّوهم أو تضعيف الأحاديث الصحيحة في فضله أو عدم تصويبه في حروبه أو التشكيك فى شرعيّة خلافته وبيعته أو المبالغة فى مدح خصومه ، فهذا وأمثاله هو النصب .

نصب عبارت از هرگونه انحرافي از علي و اهل بيت است ؛ و فرقي ندارد با لعن کردن ايشان باشد يا با فاسق دانستن ايشان - همان کاري که عده اي از بني اميه انجام مي دادند – و يا با کوچک کردن فضائل ايشان – همان کاري که دوست داران ايشان (بني اميه) انجام مي دهند – يا تضعيف کردن روايات صحيح كه در مدح آنان وارد شده  و يا اعتقاد اين که علي در جنگ ها (جنگ جمل، صفين و نهروان) اشتباه کرده است  يا شک کردن در مشروعيت خلافت امير مومنان و بيعت با آن حضرت  و يا مبالغه کردن در مدح دشمنان ايشان ، پس اين موارد و مشابه آنها ، نصب محسوب مي شود.

نحو إنقاذ التاريخ الإسلامي ، ص 298، الناشر مؤسسة اليمامة الصحفيّة ، الاردن ، ط . 1418 هجرية .

 

و در باره حكم ناصبی نيز ابن حبان از علمای بزرگ اهل سنت نوشته است :

أن رسول  الله (صلى الله عليه وآله وسلم) قال : والذي نفسي بيده لا يبغضنا أهل البيت رجل إلا أدخله الله النار

رسول خدا ( صلی الله عليه وآله وسلم) فرمودند : قسم به کسی که جانم در دست اوست هيچ کس ما اهل بيت را  دشمن نمی دارد مگر اينکه خداوند او را در آتش وارد می کند

صحيح ابن حبان‌، جلد15 صفحه435 

حاكم نيشابوری بعد از نقل اين روايت می نويسد :

هذا حديث صحيح على شرط مسلم ولم يخرجاه .

اين روايت طبق شرائط مسلم ( برای صحت حديث) صحيح است ولی ايشان ( بخاری و مسلم ) آن را ( در کتابهای خود) نياورده اند

المستدرك: ج3 ص162، تحقيق: مصطفى عبد القادر عطا، ط1 سنة 1990، دار الكتب العلمية – بيروت

و البانی از علمای معاصر وهابی نيز اين روايت را در سلسله احاديث صحيحه آورده است

و نيز روايات بسياری وجود دارد كه دلالت می كند كسی كه بغض اهل بيت پيامبر را در دل داشته باشد قطعاً در حلال زاده بودن او بايد شك كرد . از جمله حافظ حموينی در كتاب فرائد السمطين می نويسد :

عن زيد بن يثيع قال سمعت  أبا بكر الصديق يقول: قال: رأيت رسول اللّه (ص) خيّم خيمة وهو متكئ على قوس عربيّة، وفي الخيمة علي وفاطمة والحسن والحسين فقال: «معشر المسلمين أنا سلم لمن سالم هل الخيمة، حرب لمن حاربهم، ولي لمن والاهم، لا يحبّهم إلاّ سعيد الجد طيب المولد، ولا يبغضهم إلاّ شقي الجد رديء المولد»، فقال رجل يازيد أ أنت سمعت منه؟ قال: أي وربّ الكعبة.

زيد بن يثيع مي‌گويد از ابو بكر شنيدم كه مي گفت : در يكى از  روزها رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله سراپرده‏اى برپا كرده بود و خود به كمان عربى تكيه زده و على و فاطمه و حسنين عليهم السّلام در زير خيمه قرار داشتند ، رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله خطاب به مسلمانان فرمود : اى گروه مسلمانان ! من سازگارى دارم با كسى كه با اين سراپرده نشينان من سازگارى دارد و نبرد مى‏كنم با هر كسى كه با ايشان نبرد كند و دوست مى‏دارم هر كسى را كه آنان را دوست بدارد ؛ دوست نمى‏دارد اينان‏ را مگر آن كسى كه نياى او از نيكبختى برخوردار و نطفه‏اش از آلودگى پاك باشد و دشمن نمى‏دارد اينان را مگر آن كسى كه نياى او دچار بدبختى گرديده و نطفه‏اش ناپاك و آلوده به پليدى است‏ .

فرائد السمطين ، جلد2 ، صفحه40

و نيز ابن مردويه می نويسد :

عن عبد الله بن أحمد بن حنبل ، عن أحمد ، قال : سمعت الشافعي يقول : سمعت مالك بن أنس يقول : قال أنس بن مالك : ما كنا نعرف الرجل لغير أبيه إلا ببغض علي ابن أبي طالب .

عبد الله بن احمد بن حنبل از پدرش نقل كرده ست كه گفت : از شافعی شنيديم كه مي‌گفت : از مالك بن أنس شنيدم كه می گفت : أنس بن مالك گفت : ما هيچ فردی را به غير پدرش ملحق نمی كرديم مگر اين كه بغض علی بن أبي طالب عليه السلام را در دل داشت

مناقب علي بن أبي طالب (ع) وما نزل من القرآن في علي (ع) - أبي بكر أحمد بن موسى ابن مردويه الأصفهاني - ص 76

يعنی معيار و ميزان در حلال زاده بودن و يا حرام زاده بودن ، حب و بغض علی بن أبي طالب عليه السلام است هر كسی علي را دوست دارد ، قطعاً حلال زاده است و كسی كه با علی دشمنی می كند و كينه او را در دل دارد قطعاً حرام زاده است روايات در اين باره در منابع اهل سنت از ده‌ها مورد نيز می گذرد اما فقط به همين دو روايت اكتفا مي‌كنيم .

با توجه به نكات ياد شده اينك می پردازيم به دشمنی آشکار ابن تیمیه به امام صادق علیه السلام

ابن تیمیه،امام ناصبی ها، هنگامی که می خواهد امام صادق ع را با دیگر بزرگان اهل سنت معاصر ایشان مقایسه کند چنین می نویسد :
وکذلک أکثر أئمة أهل الحدیث - مثل مالک وشعبة والثوری وأحمد بن حنبل - مَن عَلِمَ خالَهم یعلَمُ علماً ضروریًّا أنهم لم یعتقدوا الکذبَ قطُّ فی حدیث النبی صلى الله علیه وسلم، ویعلمون أن هؤلاء لم یَغلَطُوا إن غَلِطُوا إلاّ فی لفظةٍ أو لفظتینِ، ومنهم من یعلمون أنه لم یَغلَطْ فی الحدیث النبوی، فإن أحمد بن حنبل ما عُرِف أنه غَلِطَ فیه قطُّ، ولا الثوری ولا الزهری، وکذلک خلقٌ کثیر غیرهم. والذین یعلمون أنهم قد یغلطون - مثل حماد بن سلمة وجعفر بن محمد - یعلمون أن غلطهم إنما هو شیء یسیرٌ وفی مواضعَ یَعرِفونها 
همچنین اکثر بزرگان حدیث-مثل مالک و شعبه و سفیان ثوری و احمد بن حنبل- کسی که احوالات آنان را بداند علم ضروری و قطعی پیدا می کند که آنان اعتقاد به دروغ در احادیث پیامبرص نداشتند و می دانند که این افراد دچار اشتباه نمی شدند مگر در یک یا دو لفظ و از بین این افراد کسانی هستند که هیچ گاه در نقل حدیث پیامبرص دچار خطا نشدند . همانا هیچ شخصی از احمد بن حنبل خطا سراغ ندارد . همچنین از سفیان ثوری و زهری و گروه زیادی غیر از این ها هیچ غلطی در نقل حدیث نبوی به چشم نمی خورد اما از گروهی که می دانند در حدیث پیامبر دچار اشتباه شده اند می توان حماد بن سلمه و جعفر بن محمد را نام برد و مشخص است که خطای انها در امور اندکی است که آن خطاها مشخص می باشد.

جواب الاعتراضات المصریه علی الفتیا الحمویه ص 42 دارعلم الفوائد

 

آیا چیزی جز دشمنی با اهل بیت پیامبر خداص و ناصبی بودن ابن تیمیه  باعث چنین قضاوتی می شود ؟

 

اين ها نمونه‌ كوچكي بود از اهانت‌ و جسارت‌ كه ابن تيميه مؤسس فكری وهابيت به خاندان رسول خدا صلي الله عليه وآله وسلم كرده‌اند حال در اين جا بار ديگر معنای ناصبی را از زبان حسن بن فرحان المالكي مرور می كنيم و قضاوت را به عهده خوانندگان مي‌گذاريم .

النصب فهو كل انحراف عن على واهل البيت سواء بلعنه أو تفسيقه ، كما كان يفعل بعض بنى أمية أو بالتقليل من فضائله كما يفعل محبّوهم أو تضعيف الأحاديث الصحيحة في فضله أو عدم تصويبه في حروبه أو التشكيك فى شرعيّة خلافته وبيعته أو المبالغة فى مدح خصومه ، فهذا وأمثاله هو النصب .

نصب ، هرگونه انحرافي از علي و اهل بيت اوست ؛ و فرقي ندارد با لعن کردن ايشان باشد يا با فاسق دانستن ايشان - همان کاري که عده اي از بني اميه انجام مي دادند - يا با کوچک کردن فضائل ايشان – همان کاري که دوست داران ايشان (بني اميه) انجام مي دهند – يا تضعيف کردن روايات صحيحه در مدح ايشان يا اعتقاد اينکه علي در جنگ هايش اشتباه کرده است ( معاويه و عايشه و يا خوارج در جنگ با علي بر حق بودند و علي بر حق نبود) يا شک کردن در شرعي بودن خلافت امير مومنان و بيعتش و يا مبالغه کردن در مدح دشمنان ايشان ، پس اينها و شبيه اين نصب است.

نحو إنقاذ التاريخ الإسلامي ، ص 298، الناشر مؤسسة اليمامة الصحفيّة ، الاردن ، ط. 1418 هجرية 

منتظر اهانت های بعدی ابن تیمیه به اهل بیت رسالت باشید

نویسنده::علی عبادی( ذوالفقار )

0
ديدگاه